Zapis treningu

TRENING INTERPERSONALNY GRUPA SP 2020

1 dzień

11.00 – 19.00

  1. Otwarcie treningu i runda rozpoczynająca – dominuje ciekawość oraz napięcie, wątek bycia – nie bycia psychologiem
  2. Kontrakt

W trakcie pojawia się dwa razy wątek klimatyzacji, o którym grupa dyskutuje

Kilka osób wychodzi w trakcie do łazienki

  1. Rozmowy w zmieniających się parach (uczestnicy przedłużają spotkania)
  2. Refleksje i uczucia po rozmowach:

- podobieństwo do siebie na wzajem

- wdzięczność

- odkrycie wspólnej znajomej (Marta)spoza treningu (Ola – Marlena). Ola – powrót uczuć związanych z Martą i zakończeniem tej relacji, zamieszanie w uczuciach, co z tym zrobić podczas treningu

- napięcie i opór związany z propozycją rozmów w parach, refleksja o pomijaniu swojej potrzeby sprzeciwu wobec czegoś

- radość, bliskość

- opór na tempo spotkań w parach, złość że muszę to teraz robić – wyrażona po sprawdzeniu do kogo, wprost do trenera

- nazwanie prawa do tego, że coś może mi się nie podobać i nie muszę tego robić

PRZERWA OBIADOWA 13.30 – 14.30

  1. Cisza
  2. Wątek trudności zaczynania po przerwie, powrotu do emocji
  3. Marlena mówi o zablokowaniu w związku ze wspólną koleżanką jej i Oli. Lęk, że ta sytuacja spowoduje, że nie będzie blisko. Wymiana Marlena – Ola.
  4. Lucyna: „coś wisi w powietrzu”
  5. Kasia – „zanurkowaliśmy”, nie byłam na to przygotowana
  6. Pojawia się potrzeba lekkości, puszczania kontroli, pytanie „jak tutaj być?”, jak być tutaj bezpiecznie?
  7. Pojawia się wątek pracy – kilka osób mówi o tym co robi zawodowo (Lucyna, Marlena, Monika)
  8. Wątek brania odpowiedzialności za to co się dzieje na treningu, jak to robić, kto ma to robić?

 

PRZERWA

  1. Cisza
  2. Karolina: „czy czekamy? Czy jest jakiś plan?” – do trenera
  3. Powraca wątek odpowiedzialności za przebieg treningu
  4. Krzysiek: napięcie, obawa przed „rozklejeniem się”, nadmiernym otwarciem
  5. Wątek języka psychologicznego „mówimy przez bibułkę”
  6. Potrzeba prawdy, bycia prawdziwym, poza rolą zawodową
  7. Wątek zaufania potrzebnego do otwierania się przed sobą, jak zadać pytanie, żeby ktoś się nie rozsypał, poczucie bycia pod ścianą, lęk, zmęczenie fizyczne
  8. Magda / Ania – „odkorkowują się”. Magda – tak mam, że jestem obserwatorem. Ania - wątek założeń, które blokują w kontakcie.
  9. „Za duży kaliber tutaj był, jak na pierwszy dzień”. Pojawia się temat granic i potrzeb związanych z bezpieczeństwem
  10. Runda końcowa: spokój, ale coś się jeszcze „buja”, spadek energii, bezpieczne domknięcie pierwszego dnia

 

2 dzień

9.00 – 19.00

  1. Runda otwierająca: na przemiennie w grupie obecny spokój, niepokój
  2. Krzysiek wnosi wątek związany z pytaniem jak tutaj wnosić swoje sprawy, co można, co nie, niepokój w tej sprawie
  3. Wymiana Paweł – Krzysiek. Wyrażona złość.
  4. Wątek nadkontroli, nadopiekuńczości. Pojawiają się łzy i wstyd. Krzysiek „puszcza” łzy.
  5. Reakcje w grupie na wyznanie Krzyśka, wyrażane wprost. Przyjęcie uczuć, łez. Wzruszenie. Złość na „biczowanie siebie”.

Przerwa

  1. Wyznanie Oli. Strata brata, lęk, niemoc, trzymanie i utrata kontroli.
  2. Rezonans emocjonalny na wyznanie Oli, uruchamia się wątek samotności i siły
  3. Temat proszenia wprost, otrzymywania wsparcia – przenosi się z historii osobistych na przestrzeń treningową. Marlena: „Trudno mi tutaj o coś poprosić”
  4. W reakcji na klimat w grupie Agnieszka opowiada o swojej rodzinie i wplata informację o glejaku
  5. Lucyna – „chcę być z Wami tu i teraz”, nie tylko w Waszych historiach
  6. Pojawia się złość za ocenianie siebie i innych - kierowana do Krzyśka, do Oli.

PRZERWA

  1. Wyznanie Moniki – wątek czucia się innym, bycia przyjętym. Temat bycia, bądź nie psychologiem w grupie przyszłych psychoterapeutów.
  2. Cisza
  3. Wątek warunków czucia się ok ze sobą i z ludźmi.

 

PRZERWA OBIADOWA 13.30 – 14.30

  1. Wyznanie Lucyny – inność, bycie przyjętym, doświadczenie odrzucenia, wykluczenia w grupie. Przenoszenie obaw na sytuację treningowe. Wsparcie grupy.
  2. Wyznanie Ani – choroba męża, walka. Reakcje z grupy - nadzieja i lekkość, coś dobrego, rozgrzanie od środka.

PRZERWA

  1. Ania o relacjach z teściami, włącza się Krzysiek, Kasia „odpada”, rysuje, część grupy aktywna, część wycofana.
  2. Lucyna zgłasza potrzebę lekkość i i zabawy.
  3. Krzysiek – nie odchodźmy od trudnych tematów
  4. Grupa szuka wspólnej aktywności. Monika proponuje rozmowę o swoich zainteresowaniach. Część grupy podejmuje temat: Paweł, Lucyna, Karolina. Zaciekawienie sobą. Część ziewa, pokłada się na pufach.

PRZERWA

  1. Grupa kontynuuje rundę o zainteresowaniach, mówią wszyscy poza Anią i Krzyśkiem – pytanie do nich wprost, co za tym stoi.
  2. Ania – o trudności w przeżywaniu pozytywnych, przyjemnych uczuć. Ożywaniu przy intensywnych, trudnych i głębokich emocjach. Dzieli się swoimi zainteresowaniami.
  3. Grupa reaguje na wyznanie Ani – „cieszę się że powiedziałaś co lubisz robić”, „smutno mi się zrobiło, jak powiedziałaś, że nie umiesz przeżywać radości”.
  4. Krzysiek- identyfikuje obawę, bez jasności czego ona dotyczy, wokół mówienia o rzeczach dotyczących tego co lubi robić, czuje mówienie o tym jako „nieważne”
  5. Monika – informacja do Krzyśka, „dla mnie to jest ważne kiedy o tym mówisz”
  6. Runda końcowa; łagodność, spokój, bliskość, zmęczenie, dziwny niepokój, nie wiem co się dzieje

3 dzień

9.00 – 19.00

  1. Runda: łzy w związku z trudnością dotarcia do radości, trudność z dotarciem do lęku, smutek, nadzieja, poczucie, że trzeba głębiej pracować, niepokój związany z tym, że „trzeba” głębiej. Zgłoszenie chęci powiedzenia o sobie, do kogoś po rundzie. Monika, Paweł do Krzyśka. Agnieszka o sobie.
  2. Po rundzie wymiana Monika – Krzysiek
  3. Wymiana uruchamia reakcje grupy, „blisko mi i do ciebie i do ciebie”, ciepło, blisko, poczucie dystansu, odsunięcie, chęć zrozumienia obu stron
  4. Wiele osób próbuje mówić jednocześnie. Olga, Ola, Lucyna, Kasia. W grupie widoczne pobudzenie.
  5. Krzysiek o lęku przed odtrąceniem, który uruchamia obronę. Odcinanie się od dobrych rzeczy, które płyną od kogoś.
  6. Wyrażane uczucia wprost do siebie: złość, obawy, chęć kontaktu, odsuwanie się w reakcji na czyjeś granice

PRZERWA

  1. Monika – Krzysiek wyjaśniają swoje wzajemne intencje, uczucia.
  2. W grupie pojawia się wątek bezpieczeństwa, „można tutaj mówić o rzeczach niewygodnych”, spokój, „zrobiłam dla siebie coś ważnego”
  3. Wyznanie Pawła – „byłem tym, który wykluczał” – do Lucyny, „widzę cię”
  4. Reakcje z grupy na historię Pawła, uznanie, zaskoczenie.
  5. Historia Moniki – strata chłopaka, poczucie winy, złość na facetów, niezagojona rana.
  6. Reakcje grupy na opowieść Moniki – złość na jej chłopaka, spokój, niepokój, wzruszenie, bliskość, pojawiają się łzy u kilku osób, Ania – o mężu i swoim lęku przed jego samobójstwem.

PRZERWA

  1. Pojawia się temat „jak trudno wrócić po przerwie” do emocji, wątków, przestrzeni treningowej
  2. Dzielenie się uczuciami, refleksje wokół historii osobistych, intensywne wymiany interpersonalne między uczestnikami (Ola – Paweł, Marlena – Krzysiek). Pojawia się złość wyrażana wprost, potrzeby związane z relacjami, badanie rzeczywistej reakcji na kogoś i na reakcje przeniesieniowe.
  3. W grupie pojawiają się przeciwstawne odczucia i potrzeby: aktywności – unikania, chęci większego, innego, głębszego kontaktu – wycofania z kontaktu, poczucie niejasności, chęć wyjaśniania.

PRZERWA

  1. Cdn intensywnych wymian między uczestnikami, „doczyszczanie” .
  2. Zostają wyrażone uczucia sympatii, bliskości, troski, żeby nikogo nie zranić.
  3. Pojawia się pobudzenie, śmiech, „mamy głupawkę”, część grupy chciałaby robić coś razem, część nie podejmuje wyrażonej potrzeby.

PRZERWA

  1. Lucyna: „chciałabym w tej grupie też coś dostać, nie tylko dawać i inicjować”
  2. Runda zamykająca: trudny dzień, nie wiem co dalej, bliskość, chciałabym, żeby było łatwiej, ciężka praca, duża, ważna praca.

 4 dzień

9.00 – 19.00

  1. Runda otwierająca: niechęć do przyjścia, czy to ma znaczenie dla grupy, że tu jestem, wątek przynależności do grupy, „czuję niejasność, nie wiem co z nią zrobić”, coś jest pod spodem
  2. W grupie pojawia się potrzeba mówienia wprost do siebie, prawdy, poczucie nadmiernej analizy, dystansu w grupie
  3. Intensywne wymiany interpersonalne między uczestnikami, wyrażane wprost uczucia, dojaśnianie, pojawiają się żywe emocje
  4. Ola do Agaty złość – „zatrzymałaś mnie”
  5. Kilka osób w grupie mówi o uldze, oddechu, „coś się uwalnia, czyści”, „docieramy się”, „chyba nie wiedzieliśmy jak tutaj być”, „brakowało jasnych zasad”

PRZERWA

  1. Agnieszka – wyraża uczucia wprost do Olgi (złość, smutek). Praca wokół troski o innych, uwagi na innych a uwagi na własne uczucia.
  2. Informacje do Agnieszki – „tafla jeziora niezmącona” (Krzysiek)
  3. Monika – o poczuciu winy, wycofaniu, kosztach tego co robiła w grupie

PRZERWA

  1. Karolina – zazdrość o bycie widzianą (do Oli), ważną w grupie
  2. Lucyna – o swoim wycofaniu. Pojawia się watek czucia się częścią grupy, czucia się pominiętym, wykluczonym, wykluczaniu się samemu
  3. Do Oli – kilka osób wyraża chęć bycia bliżej, uruchamia się zazdrość o informacje zwrotne, więcej wyrażonych potrzeb bliskości i bycia kimś znaczącym dla grupy

PRZERWA OBIADOWA

  1. Temat grupy jako statku – „nie rozumiem metafory” (Paweł), żarty w grupie wokół trenera jako psa, ról w grupie, statku jako metafory, płynięcia, cofania. Pobudzenie, śmiech
  2. Ola – stawia granicę na śmiech z „mojej metafory”
  3. Uznanie dla odwagi – do Oli, dojaśnianie uczuć, intencji, poczucie bliskości, poczucia wspólnoty.
  4. Runda domykająca: spokój, dobry dzień, ulga, Monika w rundzie - pas

 5 dzień

8.00 – 14.00

Sesja informacji zwrotnych na forum – zaskoczenie, że tak dobrze mnie widzicie, próba „brania” tego co płynie, a nie tego, co bałem się dostać.

Runda domykająca trening: trudne, ważne doświadczenie osobiste, „jesteśmy fajną grupą”, bliskość, dużo zrobiliśmy, bezpieczeństwo, wewnętrzne poruszenie i potrzeba strawienia doświadczenia

 

 

 

X