Terapia pedagogiczna

Terapia pedagogiczna to specjalistyczne zajęcia, podczas których podejmowane są różnorodne działania dydaktyczno-wychowawcze wpływające na przyczyny i przejawy trudności w uczeniu się. Ich celem jest zapobieganie lub eliminacja niepowodzeń szkolnych, a w szczególności:

  • wyrównywanie dysharmonii rozwojowych, korygowanie zaburzonych funkcji, a w konsekwencji ułatwienie dzieciom opanowania podstawowych umiejętności szkolnych – czytania, pisania i liczenia;
  • ułatwienie nabywania wiadomości i umiejętności przewidzianych w podstawie programowej określonego etapu edukacyjnego;
  • zapobieganie powstawaniu wtórnych zaburzeń emocjonalnych;
  • stymulowanie ogólnego rozwoju dziecka;
  • kształtowanie u dziecka cech osobowości, które sprzyjają samodzielnemu i satysfakcjonującemu funkcjonowaniu w systemie szkolnym poprzez:
    -rozbudzanie zainteresowań,
    -budowanie właściwej motywacji do nauki,
    -rozwijanie umiejętności radzenia sobie w sytuacjach trudnych,
    -kształtowanie pozytywnej samooceny.
Terapia pedagogiczna adresowana jest do dzieci mających trudności w zakresie:
  • funkcji wzrokowo-przestrzennych,
  • funkcji słuchowo-językowych,
  • sprawności ruchowej, manualnej i grafomotorycznej,
  • koncentracji uwagi na wykonywanym zadaniu,
  • nabywania i doskonalenia umiejętności czytania, pisania i liczenia.
Terapia pedagogiczna zazwyczaj zalecana jest:
  • dzieciom w wieku przedszkolnym, u których nieharmonijny rozwój psychoruchowy utrudnia osiągnięcie dojrzałości szkolnej.
  • dzieciom na pierwszym etapie edukacji (klasy I – III), które nie osiągnęły pełnej dojrzałości szkolnej lub są zagrożone dysleksją, czyli występujące w ich rozwoju psychoruchowym dysharmonie wpływają na proces nabywania umiejętności czytania, pisania i liczenia.
  • starszym uczniom, u których zdiagnozowano dysleksję, dysgrafię, dysortografię lub specyficzne trudności w uczeniu się.
  • dzieciom, u których trudności w nauce występują jednocześnie z innymi zaburzeniami (spektrum autyzmu, nadpobudliwość psychoruchowa, zagrożenie niedostosowaniem społecznym).
Główne zasady terapii pedagogicznej to:
  • Zasada indywidualizacji – podejmowane działania są dostosowywane do indywidualnych potrzeb i możliwości dziecka. Zajęcia prowadzone są w oparciu o indywidualny plan terapii, który tworzony jest na podstawie wyników przeprowadzonej diagnozy. Uwzględnia on zarówno trudności dziecka, jak i jego mocne strony. Istotnym elementem planowania terapeutycznego jest właściwy dobór metod dydaktycznych oraz okresowa ocena efektywności.
  • Zasada stopniowania trudności – to działanie w strefie najbliższego rozwoju dziecka. Dobór opracowywanego materiału musi sprzyjać nabywaniu nowych umiejętności. Zadania nie mogą być zbyt łatwe, muszą natomiast być przystępne. To proces przechodzenia od ćwiczeń elementarnych do coraz bardziej złożonych, który uzależniony jest wyłącznie od indywidualnych możliwości dziecka.
  • Zasada korekcji zaburzeń przy jednoczesnej ich kompensacji, poprzez łączenie ćwiczeń funkcji zaburzonych z ćwiczeniami funkcji niezaburzonych. W ten sposób tworzone są mechanizmy kompensacyjne, które usprawniają procesy integracji psychomotorycznej i ułatwiają opanowanie trudnych umiejętności.
  • Zasada systematyczności – zajęcia powinny odbywać się systematycznie, a realizowana w ich toku praca terapeutyczna musi być kontynuowana w domu w postaci zaleconych przez terapeutę ćwiczeń. Częste i systematyczne oddziaływania pozytywnie wpływają na realizację założonych celów terapeutycznych. Długotrwałe przerwy mogą natomiast spowodować częściowy lub całkowity regres wypracowanych umiejętności.

Czas trwania zajęć – 50 minut:

  • 45 minut – zajęcia z dzieckiem
  • 5 minut – przekazanie opiekunom informacji i wskazówek do pracy w domu

Usługa terapii pedagogicznej obejmuje:

  • opracowanie i realizację indywidualnego planu terapii,
  • materiały i ćwiczenia wykorzystywane w czasie zajęć,
  • projektowanie działań do realizacji w domu.
X