Antoni Kępiński – Andrzej Cechnicki

Myślę, że Czytelnicy nie tylko wiedzą, kim jest profesor Antoni Kępiński dla wielu psychiatrów, psychoterapeutów, pacjentów i osób niezwiązanych z psychiatrią, ale że i przeczytali jego książki. Antoni Kępiński pisał o Człowieku, o każdym z nas, więc jeśli jednak znajdzie się ktoś, kto ma zaległości w lekturze książek Antoniego Kępińskiego, to warto te zaległości uzupełnić.

A wspominam o profesorze Antonim Kępińskim, bo bohaterem tego tekstu jest profesor dr hab. n. med. Andrzej Cechnicki, dla którego wielkim, głównym i zrealizowanym celem zawodowym było połączenie współpracujących ze sobą na rzecz osób dotkniętych chorobą psychiczną organizacji i instytucji w Konsorcjum i Środowiskowe Centrum Zdrowia Psychicznego im. profesora Antoniego Kępińskiego. Jak określa prof. Cechnicki: „Terapia i rehabilitacja, edukacja i nauka w spójnym modelu. W praktyce terapeutycznej idea ta najpełniej wyraża się w podejściu integracyjnym, kompleksowym i zorientowanym na osobę. To psychoterapeutycznie zorientowany model środowiskowy, kontynuacja idei profesora Antoniego Kępińskiego przeniesiona we współczesne realia.”

Profesor Andrzej Cechnicki jest psychiatrą i psychoterapeutą, a także superwizorem psychoterapii PTP. Jest kierownikiem Zakładu Psychiatrii Środowiskowej Katedry Psychiatrii Collegium Medicum UJ w Krakowie, krajowym koordynatorem Programu Przeciwko Piętnu i Wykluczeniu Osób Chorujących Psychicznie we współpracy z WHO (Światową Organizacją Zdrowia). Ale wśród wielu dokonań profesora, wspaniałe jest to, że stworzył on  krakowski system leczenia i rehabilitacji osób chorujących na schizofrenię, program „Kraków dobrą wspólnotą” i hotele „U Pana Cogito”, gdzie pracują osoby po kryzysach psychicznych.

Profesor jest autorem ponad stu publikacji o schizofrenii, rehabilitacji i psychiatrii społecznej, m.in. monografii „Schizofrenia – proces wielowymiarowy. Krakowskie prospektywne badania przebiegu, prognozy i wyników leczenia.” A też wspólnie z Anną Liberadzką redaktorem książki „Umacnianie i zdrowienie. Dać nadzieję.” (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2015 , którą to książkę przeczytać trzeba koniecznie!

Podstawową ideą profesora Andrzeja Cechnickiego jest łączenie modelu medycznego i społecznego w terapii osób cierpiących na choroby psychiczne, w tym na te najcięższe psychozy, na schizofrenię.

W ostatnim felietonie pt.: „Czy wszyscy czasami chorujemy psychicznie?” pisałam o socjoterapii (leczeniu społecznym) i jej celach, opisywałam pacjenta pana X, który mimo ciężkiej choroby dążył do kontaktów z innymi. A także opowiedziałam o profesorze Andrzeju Cechnickim, który, tak jak 40 lat temu jest człowiekiem skromnym, oddanym ludziom cierpiącym i nieustannie walczącym o godność chorych, zarówno w publikacjach naukowych, jak i w dyskusjach.

Do Szkoły Psychoterapii Intry przychodzą osoby po psychologii, pedagogice, medycynie – mające doświadczenie w pracy z ludźmi cierpiącymi psychicznie. Ale, czy po dziesięciu latach studiowania już się jest psychoterapeutą? Na papierze tak, jednak młody psychoterapeuta czasami czuje, że jeszcze czegoś mu brakuje. Czego? Myślę, że wielu lat doświadczenia zawodowego, ciągłej nauki i tak zwanej mądrości życiowej, która przychodzi „z biegiem lat, z biegiem dni”. Korzystajcie przeto młodzi i przychodźcie na warsztat profesora Andrzeja Cechnickiego pt. „Psychoterapia psychoz schizofrenicznych”. A na warsztacie słuchajcie Profesora i zadawajcie pytania! I na koniec, tak, jak poprzednio napiszę, że tak pięknie i z tak dużym zapałem mało już kto, opowiadać potrafi!!!

 

Krystyna Poznańska - Ostrowska

X